Ludwig Schüftan stanowi interesujący przykład przedsiębiorcy działającego na górnośląskiej prowincji przełomu XIX i XX wieku. W Piasku, rodzinnej miejscowości swojej żony, rozwinął świetnie prosperujące wielobranżowe przedsiębiorstwo, obejmujące piekarnię, sklep spożywczy, fabrykę wyrobów cementowych i dachówek oraz cegielnię.

Schüftanowie w Piasku mieszkali na tzw. Zawodziu na posesji obejmującej dom mieszkalny oraz zabudowania gospodarcze i usługowe, które po gruntownej przebudowie z ostatnich lat mieszczą obecnie m.in. aptekę „Arkadia” oraz ośrodek zdrowia „Dokawa”. Stan tej zabudowy na początku XX wieku ilustruje unikatowa, dwudzielna pocztówka ze zbiorów Piotra Szczepanka, wydana nakładem nie kogo innego, jak samego Ludwiga Schüftana.
Równolegle do rozwoju przedsiębiorstwa toczyło się także życie rodzinne. Schüftanom w Piasku urodziło się dwoje dzieci: martwo narodzony 21 stycznia 1913 roku syn oraz córka Ruth, urodzona 31 maja 1914 roku. Sam Ludwig Schüftan zmarł na zawał serca 30 stycznia 1920 roku we własnym mieszkaniu, a jego pogrzeb odbył się 2 lutego tegoż roku na cmentarzu żydowskim w Pszczynie. Miejsce jego pochówku zdobi okazały, granitowy nagrobek z dekoracją kwiatową o wyraźnych cechach secesyjnych, niewątpliwie świadczący o randze i zamożności rodziny.
Po śmierci męża prowadzenie rodzinnego przedsiębiorstwa przypadło Selmie Schüftan. Podręcznik powiatu pszczyńskiego z 1933 roku wymienia ją jako producentkę „wyrobów cementowych, dachówki, rur i t. d.”, co dowodzi kontynuacji działalności w obszarze produkcji materiałów budowlanych. W tym samym zestawieniu pod kategorią „piekarnie, handel pieczywem” widnieje już nazwisko Konstantego Olszynki, co wskazuje, że piekarnię prowadziła już inna osoba. Najprawdopodobniej również sklep wielobranżowy prowadzony wcześniej przez Schüftanów znalazł nowego zarządcę, ponieważ w rubryce handlarzy towarami kolonialno-spożywczymi figuruje trzech innych kupców.
Przedsiębiorstwo Schüftanów funkcjonowało do wybuchu II wojny światowej. W maju 1940 roku żydowscy mieszkańcy Piasku, w tym członkowie rodziny, zostali deportowani do Trzebini. Zagładę przeżyła jedynie Ruth Schüftan.

Dr Sławomir Pastuszka